Wat gebeurt er eigenlijk binnenin je UV-lampen?
De meeste UV-hardingslampen zijn in feite gewoon ‘zwarte dozen’. Je zet de schakelaar om, hoort het gebrom, en hoopt maar dat de hars goed wordt gehard. Het is vooral gokken.
We wilden dit verbeteren. Daarom hebben we een systeem voor afstandsmonitoring van de energieverbruik in het stroomcircuit geïntegreerd. Nu kun je in plaats van te hopen, in real time zien hoeveel watt er wordt verbruikt en wanneer het verbruik afwijkt van het normale niveau.
Hoe we dit doen
Het is niet zo eenvoudig om gewoon een meter aan het apparaat te bevestigen. We gebruiken stroomtransformatoren en spanningsscheiders om gegevens terug te sturen naar een gateway.
Dit is belangrijk: je kunt precies zien wanneer een lamp begint te verslechteren. Zodra het verbruik afwijkt van het normale niveau, weet je dat de lamp op het punt staat kapot te gaan. Je kunt hem dan op je eigen tijd vervangen, voordat de hele productielijn stil komt te liggen.
De nadelen (want niets is gratis)
Het toevoegen van deze hardware vereist wel meer ruimte in de stroomvoorziening. De bedrading wordt ook wat drukker.
Maar het grootste probleem is de hitte. UV-lampen met hoge intensiteit worden ontzettend heet. Als de koelfans niet goed genoeg werken, kunnen de sensoren zelfs beschadigen. Je moet dus goed omgaan met de warmtestraling, anders lost je één probleem op met een ander.
Waarom dit je dagelijkse werk gemakkelijker maakt
Hierdoor hoef je niet meer te gokken over wanneer de lampen moeten worden vervangen. Je hebt nu echte gegevens. Je onderhoud wordt van een gokspel veranderd in een planmatige aanpak. In plaats van lampen elke paar maanden te vervangen, omdat de kalender dat voorschrijft, vervang je ze pas wanneer ze echt versleten zijn.
Het is simpeler. Er gaat minder materiaal verloren. En het belangrijkste: je vindt geen ongehard materiaal meer aan het einde van de productielijn.